و ترس داده شد و ضدّ آن جرأت است و فروتنى داده شد و ضدّ آن كبر است و آرامش داده شد و ضدّ آن شتابزدگى است و خرد داده شد و ضدّ آن بيخردى است و سكوت داده شد و ضدّ آن زياده گويى است و تسليم داده شد و ضدّ آن استكبار است و قبول داده شد و ضدّ آن شكّ است و شكيبائى داده شد و ضدّ آن بى تابى است و گذشت داده شد و ضدّ آن انتقام است و توانگرى داده شد و ضدّ آن فقر است و تذكّر داده شد و ضدّ آن فراموشى است و حفظ داده شد و ضدّ آن نسيان‌است و عطوفت و مهربانى داده شد و ضدّ ان از هم بريدن است وقناعت داده شد و ضدّ آن حرص است و يارى رساندن داده شد و ضد آن ترك يارى است و دوستى داده شد و ضدّ آن دشمنى است . » برخى از اين صفات با عقل منكشف مىگردد پس انسان بايد بدان بنگرد ، نگرشى كه از خلال آن به حقيقت كاشف آن يعنى عقل پى برد . با الهام از اين بندهاى شش گانه كه ذكر كرديم مىتوانيم شيوهء قرآنى در مباحث علمى را در امور زير خلاصه كنيم : الف - پژوهشگر بايد با نظر عبورى و مستمر در حقايق بديهى كه عقل آن را كشف مىكند عقل خود را به حركت وا دارد و از خلال حقايق روشن است كه پرتوهاى عقل روشنگر را كاملًا مىبيند چنانچه انسان به آينه مىنگرد تا چشم بيناى خود را در آن بيند . ب - پژوهشگر بايد خود را از فشارهاى خارجى و رسوبات كهنه